وبلاگ سفید
اندوه من انبوه تر از دامن الوند بشکوه تراز کوه دماوند غرورم
نویسنده: جان کوچولو - چهارشنبه ٢۸ اردیبهشت ۱۳٩٠

چند روز پیش کنار باغچه ی خونه نشسته بودم و داشتم به گل ها و درخت های توی حیاط نگاه میکردم و همین طور که نشسته بودم گاهی علف هرزها را هم می چیدم. به این فکر افتادم که این علف هرزها چقدر سمج هستند. گاهی با اینکه از ریشه میکنی شان و همان جا توی باغچه می اندازیشان، کافیه ی که گوشه ی ریشه شان با خاک در تماس باشد تا دوباره سبز کنند.

حالا این به کنار، هر سال بدون اینکه کاشته بشوند قبل از همه ی گیاهای مفید دیگر شروع می کنند به سر از خاک در آوردن. دقیقاً مثل مهمان های ناخوانده ی مزاحم و پررو. بدون اینکه نیازی به تقویت و انواع کود داشته باشند، و بدون اینکه نیازی به آفت کش داشته باشند دیوانه وار رشد می کنند. حتی آفت ها هم می دانند  کدام گیاه باارزش تر است و باید آفت کدوم گیاه بشوند

داشتم همین فکر ها را میکردم که یادم افتاد نه فقط در مورد گیاهان که این قانون طبیعی در بیشتر جاها جریان دارد و همیشه چیزهای باارزش تر نیاز به نگهداری بیشتر دارند و به قول معروف بیشتر ناز دارند.

مثلاً گوسفند که جانوری بسیار مفید است فقط یک قلو به دنیا می آورد و اگر شانس داشته باشی دوقلو. ولی سگ همیشه چند قلو به دنیا می آورد.

دقیقاً نمی دانم این ناز نازی بودن چیزی است که آن را باارزش می کند یا باارزش بودن آن است که آن را نازنازی بارمی آورد. که البته به نظر می رسد فرضیه دوم درست است. همیشه چیزهای باارزش تر نگهداری سخت تری دارند، آفت بیشتری گرفتارشان می شود و زحمت و مشقت بیشتری دارند.

و البته این خلقت زیبای خداوندیست. چرا که هر لذتی در کنار سختی شیرینی اش قابل درک است و انسان فراموشکار طبیعتش این است که خوشی را در کنار سختی زیبا می بیند و نه تنها در کنار سختی، بلکه همراه با سختی. و به فرموده ی قرآن مجید: " ان مع العسر یسراً" یعنی همانا همراه سختی آسودگی نیز هست.

و چه زیبا حافظ عزیز فرموده است:

در این چمن گل بی خار کس نچید آری              چراغ مصطفوی با شرار بولهبیست

یعنی اینکه در این دنیایی که مانند چمنزاریست هیچ گلی بدون خار نیست، همان گونه که چراغ روشنگر محمد مصطفی (ص) با شرارت های ابولهب و بدان امثال او همراه بوده است.

به هر حال سخن دراز نمی کنم و بار دیگر از همه دوستان عزیز و خوانندگان سابق وبلاگ سفید به خاطر حذف ناگهانی وبلاگ سابق معذرت خواهی می کنم. به هر حال این اتفاق نافرخنده هم خاری بود بر گل زیبای شما دوستان عزیز که توفیق تبادل نظر شما را در وبلاگم داشتم.

و توفیقی اجباری برای کوچ از بلاگفا به پرشین بلاگ که امکانات و فضای بهتر و کاملتر و زیباتری دارد.

_____________________

پی نوشت:

چند تا از دوستان نظر گذاشته بودن ولی شرمنده یه بار دیگه وبلاگ ریست شد و نظرات و سه تا مطلبی که نوشته بودم حذف شد و فقط همین مطلب آخری رو داشتم که بازم گذاشتم.

یه مقدار هنوزتوی این سیستم جدید جا نیفتادم، دوستان به بزرگواری خودتون ببخشید.

 

 

جان کوچولو
سلام. به وبلاگ سفید خوش آمدید. هر چه گفتیم جز حکایت دوست، در همه عمر از آن پریشانیم. و اکنون منم و یک عمر پشیمانی....
کدهای اضافی کاربر :


Google PageRank Checker